Inktvlek

Na ongeveer vier uurtjes slapen, zes keer een vreemde blik op straat en een miljoen keer weggedoffel in mijn paarse, sublieme sjaal, was ik er.

Van het moment dat ik de klas binnen wandelde, kreeg ik negen paar meelevende ogen en vijf keer een “niet goed geslapen?” terwijl ik snel eens knipper en mijn eigen exemplaren amper fatsoenlijk openkrijg.

Wanneer ik daarna eens aan de babbel sla met mijn dominante metgezel, is het zo ver: plotseling vermeld ik dat ik, nog geen drie uur geleden, tien minuten lang, eenzaam voor de spiegel stond met een zak diepvrieswokgroenten op mijn twee kijkers (zonder resultaat, blijkbaar).

Een geluk dat mijn dominante metgezel even belachelijke (niet-werkende) ideeën heeft als ik. Nooit gedacht dat er effectief meerdere mensen met diepvriesmaaltijden op hun face voor de spiegel staan voor een eindeloos lange tijd (nogmaals, zeer belangrijk: zonder resultaat).

Omdat we er de humor maar eens van moeten inzien. Dan zien we alsnog iets.