Keuzes.

Soms valt het zich af te vragen of dingen effectief echt anders geweest zouden zijn, moesten we in onze fantastisch onbezorgde kindertijd andere beslissingen hebben genomen. Misschien zou het kunnen dat men in lang vervlogen tijden toch steeds op dezelfde plek terecht komt, met dezelfde ideeën en visies, en het nog maar amper verschil maakt met wie men omging. Of met wie men nachtenlang woelde in eindeloze conversaties en ruzies. Of hoe men een hele levensstijl opbouwde door in contact te komen met een diversiteit aan individuen. Of mensen leerde kennen via andere mensen, en nogmaals andere mensen leerde kennen via deze mensen die lange drama’s veroorzaakten. Of net genoeg geld had door een toevalligheid om hierdoor op reis te gaan, waar de plaatselijke cultuur ontzettend zou beïnvloeden. Of hoe men op één enkel afsplitsing des ideeën toch de andere, geplaveide gouden weg insloeg, die even verderop bedekt was met schaduwen.

De ‘wat-als’-vraag komt effectief wel vaker voor. Jammer genoeg is hier ook niet echt ‘n antwoord op te vinden. ‘t Is natuurlijk ook wel ‘n feit dat deze betrekkelijk irritante vraag vooral opduikt wanneer levens een beetje verwoest raken en men liefst een auto wil inspringen en al rijdend de zon wil volgen, naar god weet waar, zonder enig besef van iets of iemand.

Toch ben ik miniem een sublieme voorstander van het idee dat mensen je deels maken tot wie je bent en wie je later zal zijn. Dat ze je voor een groot deel laten experimenteren met sociale vaardigheden, ideeën, handelingen en een beeld voorhouden dat thuis kan betekenen voor even.

Op dit moment staan we denkelijk weer aan ‘n afplitsting. Weliswaar een afsplitsing van de moeilijke soort (want geef toe; dat zijn ze toch meestal wel weer?). Ik ben nooit goed geweest in keuzes. En al van kleinsaf sla ik bij elke keuze de meest makkelijkste weg in, simpelweg omdat ik stiekem wel een kuddebeest ben dat houvast nodig heeft. Tot nogtoe bracht houvast mij niet erg ver. Toegegeven zal ik vermelden dat ik wel een boel leerde en na talrijke jaren evolueerde tot wat ik nu ben.

En op sommige momenten, ben ik nog zo slecht niet. Maar op de meeste momenten, zou er zoveel beter kunnen zijn. & Dan rest er enkel nog de vraag, of dat niet altijd zo is, welke keuzes men ook zal maken.