Hilarische hulp.

Deze week is zowat de week waarin ik in staat word geacht iets bij te leren over E.H.B.O. Toegegeven moet ik vermelden dat de opzet aan het slagen is en het mij in principe wel boeit. Maar gezien deze leerstof zich aan het manifesteren is binnen de geweldige muren van Groep T en bijgevolg de komische individuen, kan er zich eveneens soms wel hilariteit in terug vinden.

Ik citeer:

“Wanneer je in de auto aan het rijden bent en je ziet iemand aan de kant van de weg in de auto zitten die net een ongeluk heeft gehad, wat is het eerste dat je doet?” – “je auto stil leggen” – “ehh, ja, en nadien?”. De jongen twijfelde even en besloot dat hij het deel in verband met ‘uit de auto stappen’ best maar oversloeg. Triomfantelijk glimlachte hij en vermeldde doodleuk; “de deur van de andere auto opendoen!”. Op deze zin werd er gereageert met een wel zeer luide maar geamuzeerde zucht van de docent.

Naast hilarische conversaties, filmpjes over geamputeerde vingers, drukverbanden per ongeluk kapot scheuren en het reanimeren en beademen van poppen, bleef er maar één gedachte over; het gemis van deze precieze komische avontuurtjes die er volgend jaar niet meer zullen zijn.

Maar wanneer we optimistisch blijven, zullen we toch maar even vermelden dat we er dan nu met volle teugen van genieten! (Hoe vaak maakt men dit optimisme mee in deze blog?)